Meldpuntwaanzin.be
Ziehier wat wij ondermeer
bedoelen met waanzinnige situaties : klik op de titel om naar de tekst
te gaan.
1.Bodemverontreiniging door
derden en zelf voor de kosten opdraaien?
2. Een foutje
in de wettekst met als gevolg een waardeloos diploma?
3. Vervallen
opleidingscheques... maar waar is het geld heen?
4. Achterstal RSZ-bijdragen
moeten betalen voor failliete dienstverlener?
5.
Geldige identiteitskaarten niet meer geldig, of extraatje voor de
gemeentekas?
6.
Feestzaal uitbaten? De buren beslissen samen met brandweer en
burgemeester!
7.
Verhuurders en Electrabel, wie trekt aan het kortste eindje?
Heeft
u een reactie op één van de waanzinnen? Heeft u
exact
hetzelfde of iets gelijkaardig meegemaakt? Laat het ons weten, samen
staan jullie sterker, dus ProPol zal de gedupeerden met mekaar in
contact brengen voor een gezamelijke aanpak!
Uw eigen verhaal kan hier ook komen, wij respecteren
indien gewenst uw
anonimiteit om uw rechten te vrijwaren in lopende procedures. Eén
mail naar meldpuntwaanzin@propol.org
is voldoende om uw onrecht aan te kaarten.
Grondvervuiling en illegale
dumping vervuilde grond:
Toen ik 3 jaar geleden
een woning met een grote tuin kocht, vroeg ik aan mijn buurman
‘X’, een tuinaannemer, om op een deel van die tuin
nieuw gazon te zaaien. De vraag was enkel om de ongeveer 1000
m² tuin te behandelen tegen onkruidgroei, te frezen en nieuw
gras te zaaien. Een tijdje later bleek echter dat
‘X’ de volledige toplaag met zwarte grond had
afgegraven en vervangen door andere grond die hij voor dit doeleinde
opvoerde van elders en dit zonder vooraf te melden, laat staan ervoor
toestemming te vragen aan mij. Naar eigen zeggen deed hij dit omdat het
noodzakelijk was voor de kwaliteit van het gazon? Ik was op het
ogenblik van de uitvoering van de werken niet aanwezig op het terrein
omdat ik daar toen nog niet woonde omwille van de verbouwingen in de
pas aangekochte woning.
Toen na de werken
‘X’ de rekening presenteerde van 2.600 Euro ex. BTW
(waar aanvankelijk slechts 1.200 Euro werd afgesproken) vroeg ik hem
een om een gedetailleerde factuur van de werken op te maken, hetgeen
hij na lang tegenpruttelen deed. Nergens werd echter in deze factuur
gewag gemaakt van het verwijderen van de toplaag en de aanvoer van de
nieuwe grond, integendeel schreef het bedrijf een fictieve factuur uit
voor het aanleggen van een oprit rond het huis, maar bleef halstarrig
weigeren de reëel uitgevoerde werken te beschrijven.
Dit laatste, samen met
het feit dat mijn gras niet wou groeien, wekte veel argwaan bij mij, en
omwille daarvan heb ik 3 stalen van de opgevoerde grond laten
analyseren bij een erkende bodemsaneringsdeskundige
‘A’. Tot mijn grote ontsteltenis bleek de
aangevoerde aarde boven de bodemsaneringsnorm te zitten voor een aantal
stoffen, terwijl er voor een aantal andere stoffen ook veel hogere
concentraties werden gemeten, weliswaar onder de saneringsnormen, maar
wel veel hoger dan de waarden van de oorspronkelijke toplaag, waarvan
een deel nog aanwezig is op het terrein. Deze oorspronkelijke grond
werd ook geanalyseerd en deze is in geen enkel opzicht vervuild. De
vervuiling in de aangevoerde grond is voornamelijk afkomstig van zware
metalen en onder meer benzo(a)pyrenen, cadmium & chroom, met
een humaan-toxicologisch risico.
Ondertussen heb ik
‘X’ gedagvaard over dit probleem in een burgerlijk
geding, en ‘X’ betrok op eigen initiatief nog een
ganse rits bedrijven en instanties in deze rechtsprocedure (bedrijven
en instanties waar de aangevoerde grond afkomstig zou van zijn). Er
werd ondertussen door de rechtbank een gerechterlijk
expert-bodemsaneringsdeskundige ‘E’ aangesteld.
‘E’ kwam tot de vaststelling dat er een
humaan-toxicologisch risico aanwezig is, dat een deel van de tuin de
80% norm bodemsaneringsnorm type III overschrijdt en bijgevolg moet
worden gesaneerd, dat het overige deel de 80% norm bodemsaneringsnorm
type II overschrijdt en bijgevolg moet worden opgenomen in het register
van verontreinigde gronden, met als gevolg een aanzienlijke doch niet
te schatten waardevermindering van onze gezinswoning.
De burgerrechterlijke
procedure over de aansprakelijkheid kan jàren aanslepen,
terwijl ondertussen milieu en volksgezondheid risico lopen. Dus een
sanering dringt zich op, maar wie gaat dit betalen? Ik vrees dat ik de
dupe ben geworden van een malafied bedrijf dat een loopje neemt met de
wetgeving terzake, en nu een gerechterlijke uitputtingslag is begonnen,
blijkbaar met als enige doel de zaak zo lang mogelijk te laten
aanslepen en er zo voor te zorgen dat ik geen kanten meer op
kan.
Verder heb ik klacht
neergelegd bij een onderzoeksrechter, maar in dat strafrechterlijk
onderzoek zit voor het ogenblik blijkbaar geen beweging.
Zoals u zult zien als u
het dossier doorneemt heb ik tot op heden mijn uiterste best gedaan om
via gerechterlijke weg de verantwoordelijke voor deze vervuiling te
laten aanduiden.
Nu vrees ik
echter dat dit geheel zal verzanden in een procedure-slag, aangezien
één van de partijen in dit geschil reeds probeert
om de gerechterlijke expert te wraken door een vordering tot nietigheid
van de expertise in te roepen wegens het niet stroken met de
tegensprekelijkheid hiervan. Verder vond de door het gerecht
aangestelde expert ‘E’ tot op heden niet nodig om
stalen te nemen van het grondwater en stellen ze dat het zou volstaan
om slechts +/- 70m2 van mijn tuin te laten saneren en voor de rest, die
80% norm bodemsaneringsnorm type II overschrijdt zou het
volstaan deze te laten liggen mits opname in het register van
verontreinigde gronden, een conclusie die zij nemen op basis van de
resultaten van de analyse van mengstalen alleen. De monsters van de
aangevoerde toplaag werden immers vermengd met monsters van diepere
oorsprong, en aldus is de werkelijke vervuiling hoger dan blijkt uit de
analyseresultaten. Aangezien ik hier moeilijk mee akkoord kon gaan heb
ik door de firma’s ‘A’ en
‘B’ bijkomende staalnames laten doen en deze laten
testen op vervuiling. Beide firma's vinden vervuiling in de gehele door
‘X’ bewerkte tuin.
Nu woon ik samen met
mijn gezin, reeds twee jaar in een woning waarvan de tuin en het
putwater niet mag worden gebruikt omwille van gezondheidsrisico's, en
op het terrein naast mijn huis, eigendom van ‘X’,
liggen twee immense hopen van, naar zeggen van ‘X’
dezelfde vervuilde aarde. ‘X’ heeft immers
bevestigd voor de rechtbank dat deze grond van dezelfde oorsprong is
als de aarde die werd gebruikt voor mijn tuin.
‘X’
heeft tegelijkertijd met de aanleg van mijn tuin op hun terrein een
reliëfwijziging uitgevoerd waarvoor ze een 1500m3 grond
aanvoerden van naar eigen zeggen dezelfde oorsprong. Die
reliëfwijziging blijkt zelfs gebeurd te zijn zonder dat daar
een bouwvergunning werd voor afgeleverd. De aanvraag werd wel gedaan,
maar de vergunning werd geweigerd door zowel de gemeente als door de
provincie als door de minister. Daar, naar ik vermoed, de zaakvoerders
van BVBA ‘X’ goed ingeburgerd zijn in ons dorp,
weigert de gemeente tegen deze bouwovertreding actie te nemen, ondanks
dat ik hierop meerdere keren heb aangedrongen, zelfs per aangetekend schrijven gericht aan het College.
Ik vraag mij nu af wat
er moet gebeuren. De
eerste raming voor de sanering komt uit op ongeveer 40.000 Euro,
een bedrag dat ik onmogelijk zelf kan betalen. Hierbij wordt nog geen
rekening gehouden met een mogelijke contaminatie van het grondwater.
Ondertussen heb meer dan 30.000 €
uitgegeven aan een gerechterlijke procedure in hoogdringendheid en dit
enkel om mijn rechten te vrijwaren, de tegenpartij doet haar uiterste
best om het geheel te vertragen en mij zo verder op kosten te jagen,
wellicht in de hoop dat ik hier mijn tanden op breek en failliet ga.
Hetgeen er ver begint op te lijken want mijn advokaat zegt dat er mij
na deze procedure in hoogdringendheid nogmaals een gerechtelijke
procedure ten gronde staat te wachten om de schuldige tot betaling te
dwingen. Ik vrees echter dat de BVBA ‘X’, indien
zij tot betaling worden gedwongen, haar boeken zal neerleggen en mij
met alle kosten te zullen laten zitten. Op dit moment zit ik samen met
mijn gezin op het einde van mijn financiele en vooral ook emotionele
reserves. Om nog niet te spreken van de onzekerheid die het leven op en
naast een vervuiling met zich meebrengt
Ik heb OVAM op de hoogte
gebracht van deze vervuiling, en zij melden mij enkel dat ik als
eigenaar van het kadastraal perceel de saneringsplichtige ben. Ik moet
met andere woorden zelf overgaan tot de sanering van mijn tuin die werd
vervuild door ‘X’, deze kosten voorschieten en dan
maar zien hoe ik deze waanzinnig hoge som kan terugvorderen van een
bedrijf dat tegen dan failliet zal zijn...
Naam en adres bekend bij ProPol
Ondertussen gepubliceerd in Het Laatste Nieuws (4 februari 2006) en De Morgen (6 februari 2006).
En op 6 februari 2006 ook in VTM-Nieuws 19h00.
Terug naar boven
Fout van
de administratie van de wetgevende macht:
Ik ben een
student welke heden studeert aan de Hogeschool Antwerpen te Mechelen.
Ik tracht het diploma van gegradueerde in de bouw optie
vastgoed keuze meten te bekomen om later het beroep van
landmeter-expert te kunnen uitoefenen. De pas gestarte studenten zullen
afstuderen als
Professionele Bachelor in het Vastgoed afstudeerrichting Landmeten
(conform het decreet van 4 april 2003 betreffende de herstructurering
van het hoger onderwijs in Vlaanderen). Wij zijn gestart met deze
richting om later te kunnen werken als landmeter. Via reclame via het
internet en op de opendeur dagen beloofden de scholen ons dat we dit
beroep zouden kunnen uitoefenen.
Aangaande De wet van 11 mei 2003 tot bescherming van
de titel en het beroep van landmeter-expert stellen wij vast
dat we ernstige nadelige gevolgen
hebben door een vormfout in de wet waardoor we zullen geweigerd worden
op het tableau van de Federale Raad van landmeters-experten.
Omwille van deze problematiek richten wij ons tot u. Zie ook www.vzw-bachelor.be/landmeters
Volgende graduaten worden conform de wet toegelaten tot het beroep:
(zie WET 11 mei 2003 art 2 - 1° - d)
- gegradueerde " landmeter-expert vastgoed "
- gegradueerde " bouwkunde en vastgoed, optie opmeten ",
aangevuld met een getuigschrift van slagen voor de
geïntegreerde proef voor uitreiking van de titels van
meetkundige-schatter van onroerende
goederen.
Het diploma "bouwkunde en vastgoed, optie opmeten" is echter
onbestaande in zijn benaming zoals deze in de wet is weergegeven. Het
diploma dat uitgereikt wordt is dit van "Gegradueerde in Bouw optie
vastgoed" aangevuld met een "bijkomend attest van de keuze Meten",
conform het Decreet betreffende de hogescholen in de Vlaamse
Gemeenschap d.d. 13 juli 1994 (blz 136)
Omwille van deze fout worden de gegradueerden met dit diploma heden
geweigerd op het tableau van de Federale Raad van landmeters-experten.
Naast deze gediplomeerden met het diploma bouw-vastgoed-meten worden ook
de gegradueerden in topografie geweigerd, die een gelijkaardige
leergang hebben gevolgd die, zoals de onze, hoger ligt dan die van de
msog'ers,
zoals de vergelijkingstabel het goed aantoont die U kunt zien op :
http://www.vzw-bachelor.be/landmeters/diplomas.pdf
Het diploma bouw-vastgoed-meten is een voortzetting onder een
gewijzigde benaming van dezelfde studierichting die voorheen afgesloten
werd met het diploma van "gegradueerde in de Topografie".
Daar de leden van de Federale Raden van landmeters-experten,
systematisch vallen over de benaming "bouw" versus "bouwkunde" en
"meten" versus "opmeten" zullen allicht ook de huidige gegradueerden en
toekomstig afgestudeerde Bachelors systematisch geweigerd worden.
We stellen vast dat de beslissingen van deze raden de letter van de wet
toepassen zonder met de geest van de wet rekening te houden.
De wil en
de geest van de wetgever die de wet van 11 mei 2003 heeft gestemd,
leest men klaar en duidelijk in het verslag van de plenaire zitting van
de
Kamer van 19 maart 2003 ( CRIV 50 PLEN 338 ), waar
volksvertegenwoordiger Léon CAMPSTEIN, uit Luik, het volgende
verklaarde: "Het verheugt mij dat het diploma van gegradueerde niet
werd afgeschaft en dat evenmin een studie van het lange type werd
opgelegd:
men doet er immers goed aan te voorkomen dat het beroep te elitair zou
worden. Mijn fractie zal voor die ontwerpen stemmen, die zullen dienen
als basistekst voor de toekomstige evolutie van het beroep, en dat
ondanks de onvolkomenheden. Wij hopen echter dat de gelijke behandeling
van alle betrokken partijen zal worden gevrijwaard. Ik plaats immers
vraagtekens bij de aard van het mandaat van de representatieve
organisaties die met de ontwerpen hebben ingestemd."
Het is evident dat de Wet van 11 mei 2003 tot Bescherming van de Titel
en van het Beroep van Landmeter-Expert als ratio legis heeft de toegang
tot het beroep van landmeter-expert te reserveren aan personen van wie
mag worden aangenomen dat zij voldoende beroepskennis hebben om op
ernstige wijze het beroep van landmeter-expert uit te oefenen zoals wij
wanneer we afstuderen.
Daarom vragen wij U, Mevrouw de Minister, om zo snel mogelijk deze
situatie recht te trekken en te eisen van de assessoren binnen de
Federale Raad van Beroep van de landmeters-experten dat zij hun lezing
van de verkeerde diploma-titel zouden vervangen door de juiste, nl.
gegradueerde <<bouw- optie vastgoed, keuze
meten>>, dit in toepassing van de jurisprudentie van het
Cassatiehof daterend van 4 maart 1879.
Verder vragen wij U een nieuw Koninklijk Besluit te voorbereiden om de
lijst van artikel 2 1° d) van de wet van 11 mei 2003 aan te
vullen , met
onze huidige diploma gegradueerde <<bouw- optie vastgoed,
keuze meten>>, met de voorgaande (gegradueerde in de
topografie) en met de toekomstige titels (Professionele Bachelor in het
Vastgoed afstudeerrichting Landmeten).
Het is helemaal niet logisch dat wij als studenten, van de richting
graduaat bouw, optie vastgoed - keuze meten (vroeger graduaat
topografie) of toekomstige Bachelors, een degelijke opleiding volgen
aan een Hogeschool die alle aspecten omvat van het beroep
landmeter-expert, en dat wij, na onze opleiding, tot de vaststelling
komen dat wij ons beroep niet mogen uitoefenen omwille van een gebrek
in de wetgeving.
Daarbij hebben de MSOG'ers, die wel in artikel 2 1° van de wet
staan, geen hoger onderwijsdiploma, wat wij als gegradueerden en
bachelors wel hebben, waaruit blijkt dat deze wetgeving niet logisch en
niet representatief is voor het beroep waarvan de meerderheid van de
beoefenaars op het niveau van het graduaat / bachelor te werk gesteld
zijn, zoals de volksvertegenwoordigers in 2003 hebben moeten
vaststellen.
In de hoop op een positief antwoord, verblijven wij inmiddels,
Hoogachtend,
KV, Student van de Hogeschool Antwerpen opleiding gegradueerde bouw
optie vastgoed keuze meten.
Terug naar boven
Waar is het geld van onze
opleidingscheques heen?:
Ja, we zijn onrecht
aangedaan door de vlaamse gemeenschap. Ik denk zelfs dat zulke wetten
onwettig zijn en ik zou graag vernemen waar ik tegen dit onrecht met
succes
een klacht kan
indienen;
De vlaamse Gemeenschap heeft opleidingscheques in het leven geroepen.
Het zit zo ; je wil een opleiding volgen van 1500 Euro en betaalt
daarvoor 750 Euro opleidingscheques en de Vlaamse Gemeenschap legt 750
Euro bij.
Wij kopen in augustus 2004 voor 750 Euro opleidingscheques voor het
volgen van een opleiding. Echter omwille van diverse redenen kunnen wij
die opleiding niet volgen en verschuiven wij naar de tweede sessie van
deze opleiding.
In November 2005 willen wij met onze aangekochte en voorafbetaalde
opleidingscheques betalen, en wat blijkt? Dit gaat niet meer
de cheques zijn vervallen. En dat de Vlaamse Gemeenschap 750 Euro
bijlegt gaat natuurlijk ook niet meer.
Ik begrijp dat er een tijdspanne op de cheques staat, en als deze
tijdsspanne verstreken is dat de Vlaamse Gemeenschap die 750 Euro niet
meer wil bijleggen. Maar dat zij zeggen dat de 750 Euro die ik betaalde
voor de cheques vervalt en dat ik die 750 Euro kwijt ben , dat
is een gangsterpraktijk.
Gevolg: ik heb 750 Euro cheques betaald om een opleiding te
volgen aan de Vlaamse Gemeenschap, zij steken die 750 Euro gewoon in
hun staatskas. En ik moet aan de opleidingsverschaffer nog eens 1500
Euro betalen.
Wel politiekers die zulke wetten en voorschriften maken zijn
gangsters.Wat gebeurt er nu met mijn 750 Euro?
Korrekt zou zijn, dat zij die 750 Euro wel laten betalen aan de
opleidingsverschaffer, maar dat wegens het vervallen van de
termijn, de opleiding niet meer wordt bijgepast door deVlaamse
overheid. Dit betekent dat ik dan die 750 Euro uit eigen zak moet
bijleggen aan de opleidingsverschaffer.
Dan zou ik in totaal 750 + 750 = 1500 Euro betalen.
Nu betaal ik 750+1500 =2250 Euro waarvan de vlaamse gemeenschap er 750E
van in haar zak steekt .
Mensen zoveel geld laten betalen voor een bepaald doel, en dan in hun
reglement een vervaltermijn inlassen is iets dat niet kan.
Betaald geld kan niet vervallen, betaald is betaald.
PS: Ik schrijf u dit niet voor mijn geval op te lossen . Het gaat over
het algemeen principe. Kom nu niet af met het principe van "dura lex,
sed lex", ik vind dat zulke praktijken aan de kaak moeten worden
gesteld. Dit is een schande voor de Vlaamse gemeenschap ttz voor de
politiekers die het er nu voor het zeggen hebben.
Met vriendelijke groeten,
E C
Terug naar boven
Glazenwasser
failliet? De klant betaalt de uitstaande RSZ schulden!
Ik
ben hotelier in Blankenberge en had reeds sedert jaren een firma uit
Oostende, die iedere week bij mij de ramen kwam poetsen. Hiervoor
ontving ik facturen, welke ik ook iedere maand correct betaalde. In
totaal had ik op twee jaar tijd voor 71.400 BEF werken laten uitvoeren
door dit bedrijf. Plotseling kwam deze firma niet meer opdagen en was
ook niet meer telefonisch bereikbaar. Niets aan de hand, dacht ik en
zocht een andere firma, omdat mijn hotelramen nu eenmaal regelmatig
moeten gepoetst worden.
Enkele maanden later ontving ik een schrijven van de
RSZ-administratie met de vraag, om zomaar eventjes 57.120 BEF aan de
RSZ te storten, omdat de firma failliet ging en nog schulden
bij de RSZ had.
Ik dacht dat zoiets compleet onmogelijk was en schreef terug dat ik
altijd alle facturen betaald had en zeker niet bereid was, om de
schulden van iemand anders te vereffenen.
Als antwoord hierop ontving ik, terug enkele maanden later, een
schrijven van een deurwaarder die met een gerechtelijke
invordering via de arbeidsrechtbank met bijkomende kosten tot gevolg
dreigde.
Ik belde toen naar de RSZ en kreeg te horen, dat deze ramenlapper geen
geregistreerde aannemer was, en de RSZ het recht had de bij hun
uitstaande schulden bij al zijn klanten te
recupereren. De aannemer had 489.125 BEF RSZ-schulden, en later hoorde
ik van hemzelf, dat al zijn klanten een dergelijke brief ontvingen. Bij
één daarvan vroeg men zelfs 220.000 BEF terug!
Ik vroeg telefonisch meer uitleg hierover. Als alle klanten moeten
betalen, rijft de RSZ veel meer geld binnen dan er schulden zijn, dat
kon dus niet. Enkele klanten lukraak uitpikken en laten betalen, kon
nog minder en toch is precies dit de uitleg die ik aan de telefoon
kreeg van de administratie..
Ten eerste : Een dergelijk wet is volledig absurd, maar hij bestaat :
art 30 $ 2 van de wet van 27 juni 1969. De aansprakelijkheid van de
klant wordt hierin beperkt tot 50 procent van de aannemingssom,
verhoogd met een boete van 30 procent op het volledige bedrag,
dit volgens artikel 30 $ 3 van alweer dezelfde wet.
Ten tweede : Hoe kan men ervan uitgaan, dat iedereen over dit wet op de
hoogte zou moeten zijn. Niet één van al mijn
collega's
wist hiervan! Wie wel? Wetende dat dit niet alleen geld voor
zelfstandigen, maar ook voor iedere particulier die werken in
'onroerende staat' (de ramen poetsen???) laat uivoeren. Als men werken
laat uitvoeren door een niet-geregistreerde 'aannemer', is men volgens
een wet van 1969 verplicht om 15 procent van het factuurbedrag in te
houden en zelf door te storten aan de RSZ-administratie.
Ten derde: Als dit dan toch allemaal kan, mag de staat lukraak iemand
uitkiezen? Andere klanten werden ongemoeid gelaten, is dit niet in
strijd met het grondwettelijke principe "Alle Belgen zijn gelijk voor
de wet"?
Ik
wil mijn centen terug omdat ik van oordeel ben dat niet de burger de
taak van controleur moet krijgen van de overheid. Ik verzoek dan ook
iedereen die hetzelfde meemaakte of meemaakt om te reageren om samen
deze wet aan te vechten.
R.S., Blankenberge
Terug naar boven
De
geldigheid van een identiteitskaart vervalt willekeurig.
U
kent ze misschien al: de nieuwe electronische identiteitskaarten.
Wij
werden vorig jaar geconfronteerd met een uitnodiging tot het vernieuwen
van onze identiteitskaart (3 leden van ons 8 personen tellend gezin)
terwijl onze huidige kaarten nog geldig zijn tot juni 2006. Wij
vermoedden toen een vergissing en reageerden niet.
Bij
de tweede uitnodiging reageerden we wel met de reactie dat dat een
vergissing moest zijn.
Reactie
van de gemeente: we moesten ze laten vernieuwen of ze nog geldig waren
of niet, anders hadden we geen geldige identiteitskaart meer.
Wij
vonden dit een vreemde situatie. Stel u voor dat een ledenvereniging
zijn leden een uitnodiging tot vernieuwing van hun lidmaatschap
(uiteraard met de daaraan verbonden lidmaatschapbijdrage) verstuurt
ruim een jaar voor de vervaldatum van hun huidig lidmaatschap. Wie gaat
dat pikken?
Ook
omwille van budgetaire redenen zien wij het niet zitten om iets nieuw
aan te schaffen als het andere nog deugdelijk is, waarvan je toch mag
uitgaan als het nog ruim een jaar geldig is zou ik denken. Een
voedingsmiddel dat de vervaldatum nog niet heeft overschreden, smijt
toch ook niemand weg. In de huidige maatschappij is het evenmin
eenvoudig om een gezin van 8 personen een zekere finaciële
ruimte
te bieden met 1 inkomen. Dit is uiteraard echter een zeer persoonlijke
reden om dit niet te pikken.
Wij
schreven hierover de federale ombudsman aan. Zijn antwoord in verkorte
vorm:
1..
De gemeenten beslissen hierover om de mensen uit te nodigen. Zij hebben
wel een deadline waartegen alle oude kaarten dienen vervangen te zijn.
De federale overheid beslist hierin niet hoe de gemeenten dit
organiseren. Zij dienen dat zelf te doen en meestal nodigen ze dus de
eersten die gaan vervallen uit. Ok, maar ruim een jaar voor het
vervallen vind ik toch wel wat overdreven. Bovendien is dit nog voor
het verstrijken van de termijn die de gemeentes krijgen. (Op de
gemeente vertelden ze ons destijds dat zij niet uitnodigden maar dat
het de overheid was die daarover besliste) Belgische PARAPLU-systeem?
2..
Wij kregen het advies om het zekere voor het onzekere te nemen en dus
onze kaarten te laten vernieuwen.
3..
In de laatste reactie, schrijft hij dat de overheid het niet nodig vond
om de burgers te informeren omtrent de "voordelen" (Welke? En zullen ze
wel werken vraag ik me dan af? - ik herinner mij nog de invoering van
de SIS kaart, van die voordelen is evenmin iets in huis gekomen) van de
nieuwe electronische identiteiskaarten, omtrent de wijze van invoering,
enz. Zij achten het normaal dat iedereen akkoord gaat om zijn kaart in
te ruilen ruim voor de vervaldatum. Niet dus!
Een
laatste persoonlijke opmerking.
Ik
verhuur fietsen. Ik vraag mij af hoe ik in de toekomst bij het
opstellen van een verhuurcontract het werkelijke adres van mijn klant
te weten zal komen. Op de nieuwe kaarten staat immers geen adres meer
vermeld om de privacy van de burger te beschermen. Ja fijn, maar hoe
kan ik mijn rechten als verhuurder nog doen gelden als ik niet eens
meer zeker ben van zijn adres? Hoe kan ik een geldig verhuurcontract
opstellen? Ik meen dat ik toch ook rechten heb op dat moment.
Al
bij al: wij vervingen ons identiteitskaarten nog steeds niet en zullen
dat ook pas in juni doen. Ondertussen leven wij wel in
rechtsonzekerheid en weten wij evenmin wat er ons boven het hoofd hangt.
Wij
roepen op tot een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid. Als we met velen
zijn, kan de overheid dit niet zomaar negeren en hopelijk komt iedereen
er dan goed vanaf.
Doe
mee met ons!!!!
Naam
en adres bekend bij ProPol.
Terug naar boven
Eerst
mag een feestzaal wel... dan weer niet, en het hangt af van wie je als
buur hebt!
In 1990
verbouwden we een
oude fabriek om tot traiteurszaak. In januari 1991 begonnen we de
activiteiten, niet zonder de toelating te vragen aan Stad Gent. De
grote fabriek was totaal af in maart 2000. Een traiteur is de
voorloper van de restaurant, vandaar dat vele traiteurs hun 'salons',
zalen hebben bij hun bedrijf.
In 2001 komt
een
buurtcomité samen en we passen ons aan aan hun wensen en
verzuchtingen. In 2003 komt het buurtcomité nog eens samen
en
niks of niet veel aan de hand.
Een
politiecommissaris
uit Dendermonde komt zich in de straat vestigen en zweert ons onze zaak
te zullen sluiten. Wij zijn er van 1990, hij van 2002. Alle klachten
zijn uit de lucht gegrepen, lichthinder, geurhinder, geluidshinder enz.
Desondanks resulteert het in in een kortgeding en bovendien worden we
voor de correctionele rechtbank gedaagd.
Onze zaak is
veilig, maar
de brandweer geeft negatief verslag en de Burgemeester sluit de zaal op
15 juli 2005. Zijn bevel slaat echter op een ander kadasternummer maar
zelfs na onze opmerkingen blijft dit bevel. Een expert wordt aangesteld
door de rechtbank en na 4 maanden besluit hij dat de zaal "geen publiek
gevaar is", de brandweer blijft bij zijn standpunt. Het is nu aan de
rechter om te beslissen.
Voor de
correctionele
rechtbank focust men zich op het BPA welke mijn bedrijf niet zou
toelaten, ondanks de toestemming van stad Gent 1990 en een brief van
Schepen Karin Temmerman in 2001.
Door deze
toestand begint
mijn zaak een verloren zaak te worden, eigenlijk door onbehoorlijk
bestuur en door een buurtcommité dat enkel in eigen belang
handelt. Ten slotte zijn er maar 3 klagers die in elke opgemaakte pv
door de politie bot vangen...
Noch de
burgemeester,
noch de schepen van milieu wenst mij een onderhoud toe te staan. Een
echte schande, maar ik moet stoppen want het dossier bij de rechtbank
is nu +/- 1200 pagina's groot. En dan zwijg ik nog over de kosten van
experts en advocaten, en dit in een penibele situatie daar men gewoon
broodroof pleegt.
Vandaag heb
ik van de rechtbank een afschrift gekregen met de beslissing in
kortgeding.
Omdat
volgens
berekeningen de Rf (brandweerstand) van ons dak 'waarschijnlijk' 23
minuten is, volgens een expert ter zake, stelt de Stad Gent met de
brandweer in tegenstelling tot de aangestelde brandexpert, dat de zaal
een gevaar is voor
het publiek
omdat de Rf 30 minuten niet bewezen is.
75% van
gelijkaardige
zaken in Gent voldoen niet, maar door een verborgen agenda tussen
buurtcomité, brandweer en burgemeester houd men het been
stijf.
Onbegrijpelijk.
De Wilde
Frank bvba
Simon de
Mirabellostraat 3
9000
Gent
zaal
Quartier Sauvage.
Terug naar boven
Verhuurders opgelet, nu
ben je ook de melkkoe van de energieleverancier!
Ik
verhuur appartementen en huizen.
Sedert enkele jaren is de "liberalisering" van de energiemarkt een
feit...
Sindsdien schijnt er een nieuwe (neutrale ?) organisatie in het leven
geroepen om de tellerstanden van Electriciteit, Gas en Water
te
op te nemen.
Zoals de voorbije 19 jaar neem ik bij nieuwe verhuur netjes alle
tellerstanden op op een overnamedocument, netjes ondertekend met datum
en adres van appartement door uitgaande en intrekkende huurders...
Thuisgekomen wordt dit gefaxt naar Electrabel.
Vroeger was alles binnen de maand in orde, sedert liberalisering duurt
het echter gemiddeld zes tot 12 maand eer de overname een feit is
(ondertussen krijgt de uitgaande huurder verder facturen, de nieuwe
krijgt er dan weer geen...).
Wanneer geen van beide meer betaalt, krijgt de verhuurder de rekening
(met terugwerkende kracht) gepresenteerd ! Ik heb momenteel
zo'n
20 dossiers lopen, waarvan de hoogste ruim de 1.500 Euro overstijgt.
Dit dossier werd momenteel door Electrabel in handen gegeven
van een incassobureau, dit terwijl ik van na ontvangst van de
eerste rekening deze aangetekend protesteerde, met in bijlage
een
copie van het overdrachtsformulier.
Gooien ze bij Electrabel brieven, faxen en aangetekende brieven dan in
de prullenmand of wordt de dienstverlening geofferd op de
slachtbank van de aandeelhouders?
Naam en adres bekend bij ProPol.
Terug
naar boven
Heeft
u een reactie op één van de waanzinnen? Heeft u
exact
hetzelfde of iets gelijkaardig meegemaakt? Laat het ons weten, samen
staan jullie sterker, dus ProPol zal de gedupeerden met mekaar in
contact brengen voor een gezamelijke aanpak!
Uw eigen verhaal kan hier ook komen, wij respecteren
indien gewenst uw
anonimiteit om uw rechten te vrijwaren in lopende procedures. Eén
mail naar meldpuntwaanzin@propol.org
is voldoende om uw onrecht aan te kaarten.
Home